Yetişkinlikte Arkadaş Edinmek Neden Zorlaşıyor?

Çoğu insan yakın arkadaşlarını okul yıllarında edindi ve o günden beri listeye pek yeni isim eklemedi. Bu bir karakter meselesi değil; koşullar değişti.

Arkadaşlığın üç koşulu

Sosyologların üzerinde uzlaştığı üç şart var: tekrarlayan karşılaşma, plansız zaman ve korumasız konuşabilme. Okulda üçü de kendiliğinden vardı — her gün aynı kişileri görüyor, aralarda boş vakit geçiriyor ve henüz "profesyonel" olmadığın için olduğun gibi konuşuyordun.

Yetişkinlikte ne değişti?

• Tekrarlayan karşılaşma azaldı. İş yerinde aynı kişileri görüyorsun ama bu kez rol ilişkisi var.
• Plansız zaman bitti. Buluşmalar takvime yazılıyor; takvime yazılan şey ise kolayca ertelenebiliyor.
• Korumasız konuşmak zorlaştı. İş arkadaşına dert anlatmanın bir bedeli olabiliyor.

Peki ne yapılabilir?

Bu üç koşulu bilerek kurmak gerekiyor. Kendiliğinden oluşmasını beklemek işe yaramıyor.

• Düzenli bir şeye başla. Haftalık bir kurs, koşu grubu ya da dernek; tekrarlayan karşılaşmayı üretir.
• İlk adımı sen at. Yetişkinlerin çoğu davet bekliyor ve kimse davet etmiyor. Davet eden taraf olmak, çoğu insanın sandığından çok daha kolay karşılık buluyor.
• Sabırlı ol. Araştırmalar yakın arkadaşlığın ortalama 200 saat civarında birlikte geçirilen zaman istediğini gösteriyor. Bir iki buluşmada olmuyor.
• Çevrimiçi başlamayı küçümseme. Ortak ilgi alanına göre tanışmak, rastgele karşılaşmaktan daha isabetli. Sohbet oradan başlayıp gerçek hayata taşınabiliyor.

Kalite, sayıdan önemli

Yüz kişiyle yüzeysel tanışıklık kurmak, üç kişiyle gerçek bağ kurmaktan kolaydır ama aynı işi görmez. Yalnızlığı azaltan şey tanıdık sayısı değil, konuşabildiğin kişi sayısıdır.

Nereden başlanır?

Ortak nokta bulmanın en kısa yolu aynı şehirden başlamak: 81 ilin her biri için ayrı oda var. İlgi alanı üzerinden ilerlemeyi tercih edersen müzik odası ya da genel sohbet daha uygun. Şehir odalarının neden işe yaradığını ayrıca anlattık.